مصاحفی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مصاحفی . [ م َ ح ِ فی ی ] (ع ص نسبی ) منسوب است به مصاحف که جمع مصحف است . (از لباب الانساب ).
مصاحفی . [ م َ ح ِ ] (اِخ ) سلمان بن سلیم (یا مسلم ) مصاحفی، مکنی به ابوداود. از راویان بود واز نضربن شمیل و جز وی روایت کرد و ابوعیسی محمدبن عیسی و جز او از وی روایت دارند. (از لباب الانساب ).
مصاحفی . [ م َ ح ِ ] (اِخ ) محمدبن احمدبن موسی مصاحفی، مکنی به ابوحبیب (متوفی به سال ٣٥١ هَ . ق .). از راویان بود و از ابویحیی سهل بن عمار و جز او حدیث شنید. (از لباب الانساب ).