مشک انگیز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مشک انگیز. [ م ُ / م ِ اَ ] (نف مرکب ) خوشبوی . دمنده ٔ بوی خوش . مشک آور. آورنده ٔ بوی مشک . قیاس شود با شهوت انگیز، غم انگیز، شورانگیز بمعنی شهوت آور و غم آور و شورآور : سنبل از خوشه های مشک انگیز بر قرنفل گشاده عطسه ٔ تیز. نظامی .