مشمعل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مشمعل . [ م ُ م َ ع ِل ل ] (ع ص ) شتر ماده ٔ شادمان و تیزرو. ◄ مرد سبک و چالاک و زیرک و رسا در امور و خوش طبع. ◄ مرد درازبالا. ◄ شیر ترش . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ مطلع بر چیزی . (ناظم الاطباء).