مشمذ

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مشمذ. [ م ِ م َ ] (ع اِ) دستار سر. (منتهی الارب )(آنندراج ) (ناظم الاطباء). عمامه . (اقرب الموارد).