مشطی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مشطی . [ م ُ طی ی ] (ع ص نسبی ) شانه گر و شانه فروش . ج، مشطیون . (مهذب الاسماء).
مشطی . [ م ُ ] (ع اِ) در فارسنامه به معنی نوعی از جامه آمده است : و از آن ناحیت [ فهرج ] ابریشم خیزد از آنچ درخت توت بسیار باشد و جامه های دیبا ومشطی و فرخ و مانند این نیکو کنند. (فارسنامه ٔ ابن البلخی چ کمبریج ص ١٢٢).