مشجو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مشجو. [ م َ ج ُوو ] (ع ص ) اندوهناک . (منتهی الارب ). غمگین . اندوهناک . (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از محیط المحیط).
مشجو. [ م َ ] (ص ) مأخوذ از عربی، غمگین . اندوهناک . (از ناظم الاطباء). و رجوع به مدخل قبل شود.