مشارفت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ رَ فَ) [ ع. مشارفة ] (مص ل.)<BR>۱- تفاخر کردن به حسب و بزرگی.<BR>۲- مطلع شدن بر امری.<BR>۳- سمت اشرافی و مفتش بر کسی داشتن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ رَ فَ) [ ع. مشارفه ] (مص ل.) ۱- تفاخر کردن به حسب و بزرگی. ۲- مطلع شدن بر امری. ۳- سمت اشرافی و مفتش بر کسی داشتن.