مشئوم
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مَ) [ ع. مشؤوم ] (اِمف.) نامبارک، بدیمن. ج. مشائیم.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مَ) [ ع. مشؤوم ] (اِمف.) نامبارک، بدیمن. ج. مشائیم.
(مَ) [ ع. مشؤوم ] (اِمف.) نامبارک، بدیمن. ج. مشائیم.
واژگان فارسی سره واژهدان
گجسته، بدشگون
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی