مسهک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مسهک . [ م َ هََ ] (ع اِ) گذرگاه باد. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). مسهج . مسهکة. و رجوع به مسهکة شود.
مسهک . [ م ِ هََ ] (ع ص ) مرد فصیح زودگوی . ◄ اسب بسیار روان تیزرفتار. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).