مسهم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مسهم . [ م ُ هَِ ] (ع ص ) بسیارگوی . (منتهی الارب ) (آنندراج ). مرد پرحرف بسیارگوی . (ناظم الاطباء).
مسهم . [ م ُ هََ ] (ع ص ) اسب کم اصل . (منتهی الارب ). اسب هجین . مشهب . (از اقرب الموارد). اسب کم اصل و هجین . (ناظم الاطباء). ◄ رجل مسهم الجسم ؛ مرد لاغر در عشق . (منتهی الارب ). مرد لاغر از عشق . (ناظم الاطباء).
مسهم . [ م ُ س َهَْ هََ ] (ع ص ) چادر خطدار. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). بردی چون سوفار تیر نگار کرده . (مهذب الاسماء).