مسلوفة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مسلوفة. [ م َ ف َ ] (ع ص ) مؤنث مسلوف . برابر و هموار کرده . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). زمین برابر و هموار کرده . (آنندراج ). در حدیث است : أرض الجنة مسلوفة؛ أی مستویة أو مسواة. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).