مسلوع

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مسلوع . [ م َ ] (ع ص ) آن که بر اندام وی سِلعة (زگیل ) برآمده باشد. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء)