مسقاط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مسقاط. [ م ِ ] (ع ص )زن که بچه ٔ ناتمام افکندن عادت او باشد. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ج، مَساقیط. (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مسقاط. [ م ِ ] (ع ص )زن که بچه ٔ ناتمام افکندن عادت او باشد. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ج، مَساقیط. (ناظم الاطباء).