مسرول
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مسرول . [ م ُ س َرْ وَ ] (ع ص ) فرس مسرول ؛ اسب که سپیدی قوائم آن از رانها و بازوها درگذشته باشد. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). اسب پای تا ران سپید. (دهار). ◄ گاو وحشی به سبب سیاهی که در پاهای اوست . (از ذیل اقرب الموارد).