مسخفة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مسخفة. [ م َ خ َ ف َ ] (ع ص ) ارض مسخفة؛ زمین کم گیاه . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).