مستوهب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مستوهب . [ م ُ ت َ هَِ ] (ع ص ) بخشیدن خواهنده . (از منتهی الارب ). درخواست کننده ٔ هبه . (از اقرب الموارد). و رجوع به استیهاب شود.