مستورد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستورد. [ م ُ ت َ رِ ] (ع ص ) واردشونده و درآینده بر آب . ◄ درآورنده و حاضرکننده . ◄ امین دارنده کسی را برچیزی . (از اقرب الموارد). و رجوع به استیراد شود.
مستورد. [ م ُ ت َ رِ ] (اِخ ) ابن علفه ٔ تیمی، از تیم الرباب . از اباضیه بود و بعد از واقعه ٔ نهروان، در نخیله بر علی بن ابی طالب (ع ) خروج کرد ولی توانست خود را در کوفه مخفی کند. سپس به سال ٤٢ هَ . ق . در عهد حکومت مغیرةبن شعبه بار دیگر خروج کرد و در جنگی که بین او و معقل بن قیس ریاحی به سال ٤٣ هَ . ق . رخ داد هر دو تن کشته شدند. (از الاعلام زرکلی ج ٨ ص ١٠٧ از الکامل ابن اثیر و تاریخ طبری ).