مستودق

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مستودق .[ م ُ ت َ دِ ] (ع ص ) ماده اسب و مانند آن که آزمند گشن گردد. (از منتهی الارب ). و رجوع به استیداق شود.