مستنقه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مستنقه . [ م ُ ت َ ق ِه ْ] (ع ص ) فهمنده ٔ کلام . ◄ پرسنده . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). رجوع به استنقاه شود.