مستنبه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ بِ) [ ع. ] (اِفا.)<BR>۱- جویندة خبر، طالب آگاهی.<BR>۲- بیدار، هوشیار.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ بِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- جوینده خبر، طالب آگاهی. ۲- بیدار، هوشیار.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستنبه . [ م ُ تَم ْ ب ِه ْ ] (ع ص ) آنکه از خواب بیدار شده باشد. (از اقرب الموارد). آگاه . بیدار. هشیار : نوم عالم از عبادت به بود آنچنان علمی که مستنبه بود. مولوی (مثنوی ). و رجوع به استنباه شود.