مستمعز

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مستمعز. [ م ُ ت َ ع ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استمعاز. کوشش کننده در کار. (از اقرب الموارد). رجوع به استمعاز شود.