مستمخر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستمخر. [ م ُ ت َ خ ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استمخار. آنکه جهت خنکی برابر باد می ایستد. (ا ز ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به استمخار شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستمخر. [ م ُ ت َ خ ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استمخار. آنکه جهت خنکی برابر باد می ایستد. (ا ز ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به استمخار شود.