مستلیح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستلیح . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استلاحة. بینا و آگاه نسبت به امری . (از اقرب الموارد). رجوع به استلاحة شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستلیح . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استلاحة. بینا و آگاه نسبت به امری . (از اقرب الموارد). رجوع به استلاحة شود.