مستعذی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستعذی . [ م ُ ت َ ذا ] (ع ص، اِ) نعت مفعولی از استعذاء. مکانی که شخص راموافق آید. (اقرب الموارد). رجوع به استعذاء شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستعذی . [ م ُ ت َ ذا ] (ع ص، اِ) نعت مفعولی از استعذاء. مکانی که شخص راموافق آید. (اقرب الموارد). رجوع به استعذاء شود.