مستعتب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستعتب . [ م ُ ت َ ت ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استعتاب . رضا و خوشنودی خواهنده از کسی . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ رضادهنده و راضی کننده کسی را. (اقرب الموارد). رجوع به استعتاب شود.
مستعتب . [ م ُ ت َ ت َ ] (ع ص ) نعت مفعولی از مصدر استعتاب . ◄ (اِمص ) استرضاء: ما بعدالموت مستعتب ؛ یعنی استرضا. (اقرب الموارد). رجوع به استعتاب شود.