مسترشد با
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مسترشد با. [ م ُ ت َ ش ِ دُ بِل ْ لاه ] (اِخ ) (الَ ...) فضل بن احمد (المستظهرباﷲ) ابن المقتدی عبداﷲبن محمد هاشمی عباسی مکنی به ابومنصور، بیست و نهمین خلیفه ٔ عباسی . وی به سال ٤٨٥ هَ . ق . متولد شد و در سال ٥١٢ هَ . ق . پس از مرگ پدرش با وی بخلافت بیعت کردند. مردی عالی همت و شجاع و فصیح بود و شعر نیکو می سرود. دراواخر عهد خلافتش سلطان مسعودبن ملکشاه سلجوقی در همدان قیام کرد و خلیفه با سپاهی به جنگ او آمد ولی در میدان جنگ لشکریان او از اطاعتش سرباز زدند و گریختند و سلطان مسعود وی را دستگیر کرد (به سال ٥٢٩ هَ . ق .) و هنگامی که قصد ورود به بغداد داشت در دروازه ٔ مراغه جمعی از باطنیان که از جانب سلطان سنجر سلجوقی مأمور بودند او را بقتل رساندند و جسدش را در مراغه دفن کردند. از وزرای او شرف الدین ابوناصر و انوشروان بن محمدبن خالدبن محمد قاشانی و جمال الدین عمیدالدوله بن علی حسن بن ابی العز علی بن صدقه بوده اند. (از الاعلام زرکلی ج ٥ ص ٣٥١ بنقل از فوات الوفیات و ابن اثیر). و نیز رجوع به مجمل التواریخ و القصص ص ١٨ و ٣٨٦و تجارب السلف ص ٢٩٣ و ابن خلکان چ طهران ص ٤٥٨ شود.