مسترجع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مسترجع. [ م ُ ت َ ج ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استرجاع . طلب بازگشت کسی را کننده . (اقرب الموارد). ◄ آنکه بوسیله ٔ گفتن «اناﷲ و اناالیه راجعون » به خداوند پناه می آورد. (اقرب الموارد) : فوقف بین الامر و النهی مسترجعاً. (تاریخ بیهقی ص ٣٠٠). و رجوع به استرجاع شود.