مستترف

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مستترف . [ م ُ ت َ رِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استتراف . بدکار و نافرمان . (منتهی الارب ). رجوع به استتراف شود.