فرهنگ لغت

مستباح

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مستباح . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت مفعولی از مصدر استباحة. مستأصل و ریشه کن شده . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). رجوع به استباحة شود.

معنی مستباح | فرهنگ لغت