مساهم
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ هِ) [ ع. ] (اِفا.) شریک، سهیم.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ هِ) [ ع. ] (اِفا.) شریک، سهیم.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مساهم . [ م ُ هَِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از مصدر مساهمة. شریک و انباز. (غیاث ) (آنندراج ). شریک . (ناظم الاطباء) : این قسمت را از آن جهت تسهیم خواندند که شاعر دیگری را در دانستن بعضی از آنچه نظم خواهد کردمساهم و مشارک گردانیده است . (از المعجم ص ٢٧٨). ◄ هم سهم و هم نصیب و هم بهره . ◄ مددکار. دستگیر. (ناظم الاطباء). رجوع به مساهمة شود.