مسامت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مَ مَ) [ ع. مسامة ] (اِ.)<BR>۱- چوب پهن و کلفتی که در زیر هر دو قاعدة در نصب کنند.<BR>۲- چوب جلو هودج.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مَ مَ) [ ع. مسامه ] (اِ.) ۱- چوب پهن و کلفتی که در زیر هر دو قاعده در نصب کنند. ۲- چوب جلو هودج.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مسامت . [ م ُ م ِ] (ع ص ) نعت فاعلی از مسامتة. مقابل و موازی چیزی قرار گیرنده . روبرو و مقابل شونده . رجوع به مسامتة شود : هر گه خورشید مسامت جایگاهی شود و یا قریب مسامت و بدان جایگاه آب بود.. بخار شود... و هرگاه که خورشید از مسامت آن جایگاه دور شود... هوای اوسرد شود.... (رساله ٔ کائنات جو ابوحاتم اسفزاری ).
مسامت . [ م َ م َ ] (ع اِ) مسامة. چوبی پهن و کلفت که در زیر قاعده ٔ در نصب کنند. ◄ چوب جلو هودج . رجوع به مسامة شود.