مسالف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مسالف . [ م َ ل ِ ] (ع اِ) ج ِ مِسْلَفَة. (منتهی الارب ). رجوع به مسلفة شود.
مسالف . [ م ُ ل ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از مسالفة. رجوع به مسالفة شود. ◄ هم سفر و مصاحب راه . (ناظم الاطباء). با کسی رونده . (منتهی الارب ). ◄ برابر و مساوی کننده کسی را در کاری . (منتهی الارب ).