مسافحة
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ فِ حِ یا فَ حَ) [ ع. مسافحة ] (مص م.) زنا کردن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ فِ حِ یا فَ حَ) [ ع. مسافحه ] (مص م.) زنا کردن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مسافحة. [ م ُ ف َ ح َ] (ع مص ) سفاح . زنا کردن . (منتهی الارب ). با کسی زناکردن . (المصادر زوزنی ) (تاج المصادر بیهقی ) (دهار).فجور کردن و زنا کردن با یکدیگر. (اقرب الموارد).
مسافحة. [ م ُ ف ِ ح َ ] (ع ص ) تأنیث مسافح . نعت فاعلی از مسافحة. زانیة. زن بدکار. زنی پلیدکار. (دهار). ج، مسافحات . رجوع به مسافح و مُسافَحة شود.