فرهنگ لغت

مساعف

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مساعف . [ م ُ ع ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از مصدر مساعفة. رجوع به مساعفة شود. ◄ کمک کننده و مساعدت کننده . (اقرب الموارد). ◄ قریب و نزدیک : مکان مساعف . صدیق مساعف . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).

معنی مساعف | فرهنگ لغت