مسارعة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مسارعة. [ م ُ رَ ع َ ] (ع مص ) مسارعت . شتافتن . (منتهی الارب ) (المصادر زوزنی ) (دهار). سرعت گرفتن . (اقرب الموارد). با کسی شتافتن . (ترجمان القرآن علامه ٔ جرجانی ). شتافتن و با هم شتابی و جلدی نمودن . (آنندراج ). ◄ شتابانیدن . (المصادر زوزنی ) (دهار). و رجوع به مسارعت شود.