مساء

(مَ) [ ع. ] (اِ.) شبانگاه، اوّل شب. ج. اَمسیه.<br>

(مَ) [ ع. ] (اِ.) شبانگاه، اوّل شب. ج. اَمسیه.

مساء. [ م َ ] (ع مص ) مصدر میمی است فعل ساء را. (اقرب الموارد). مساءة. سَوء. رجوع به سوء و مساءة شود.

مساء. [ م َ ] (ع اِ) شبانگاه، خلاف صباح . (منتهی الارب ). وقت شام . (غیاث ) (آنندراج ). خلاف صباح، و آن را مابین ظهر تا مغرب دانسته اند، لذا گفته اند که مساء بر دو گونه است : هنگام زوال و مایل گردیدن آفتاب و هنگام غروب آن . (اقرب الموارد). شام . شب . شبانگاهان . مقابل غداة (بامداد) از نیم روز تا شب . و رجوع به مسا شود: أتیته مساء أمس ؛ آمدم او را شبانگاه دیروز. (منتهی الارب )؛ یعنی دیروز هنگام مساء. (اقرب الموارد). - مساءالخیر ؛ شب به شما خوش . شب بخیر. عصر بخیر. - مسأکم بالخیر ؛ شب شما خوش . شب شما بخیر. عصر شما بخیر. ◄ چون از کسی تطیر کنند و او را به فال بد گیرند، گویند: مسأاﷲ لا مساؤک یا لامسأک، به رفع و نصب، رفع آن به تقدیر «لنا» و نصب به تقدیر «نرجو»، زیرا در نزد عرب، مساء کنایه از شر و گرفتاری وصباح کنایه از خیر و شادی بوده است . (اقرب الموارد)(منتهی الارب ).