مزنة

مزنة. [ م ُ ن َ ] (اِخ ) دهی به سمرقند. (منتهی الارب ).

مزنة. [ م ُ ن َ ] (ع اِ) باران . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). ◄ ابر سپید و قطعه ای از ابر سپید، اخص من المزن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (آنندراج ). ابر سپید و یک جزء از ابر سپید. ج، مزن [ م ُ /م ُ زُ ]. (ناظم الاطباء) (از مهذب الاسماء). مُزن . و رجوع به مزن شود. - ابن مزنة ؛ ماه نو و هلال . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).