مزن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ) [ ع. ] (اِ.)<BR>۱- ابر.<BR>۲- باران.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ) [ ع. ] (اِ.) ۱- ابر. ۲- باران.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مزن . [ م َ ] (ع مص ) مُزون . گذشتن بر اراده ٔ خود و رفتن . ◄ روشن گردیدن روی . ◄ پرکردن خیک را. ◄ ستودن . ◄ فضیلت دادن و در غیبت ستودن کسی را نزد صاحب شوکتی . (از اقرب الموارد) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ). ◄ فرار از دشمن . گریختن از دشمن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). - یوم مزن ؛ روز گریختن از دشمن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
مزن . [ م ُ ] (ع اِ) ابر. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (غیاث ). ج ِ مزنة. (ناظم الاطباء) (دزی ). ابر سپید. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (غیاث ) (دهار) (ترجمان علامه ٔ جرجانی ). ج ِ مزنة. (دهار) (ناظم الاطباء). ابر پرآب و باران . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (آنندراج ). ابرباران دار. (ناظم الاطباء) : اء أنتم أنزلتموه من المزن ِ أم نحن المنزلون . (قرآن ٦٩/٥٦). باران . (غیاث ) : مالک الملک است بدهد ملک حسن یوسفی را تا بود چون ماء مزن . مولوی . - حب المزن ؛ یخچه . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). و رجوع به مزنة شود.
مزن . [ م َ زَ ] (ع اِ) خوی و روش . و رجوع به مزون برای معانی اول تا سوم شود. حال .(منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (آنندراج ). خوی و عادت و روش و طریقه و حال . (ناظم الاطباء). این کلمه تصحیف مَرِن (با رای مهمله ) نیست ؛ گویند، ما زال علی هذاالمزن ؛ یعنی الطریقة و الحال . (از اقرب الموارد).