مزعه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مزعة. [ م ِ ع َ ] (ع اِ)پاره ای از پر. ◄ پاره ای از پنبه . ◄ مُزعة. پاره ٔ گوشت . گوشت برکنده . گوشت پاره ای که بدان باز را خورش دهند. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ مُزعة. باقی مانده ٔ چرب . (منتهی الارب ) (آنندراج ). باقی مانده ٔ چربی . (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). پاره ای از پیه . ◄ مُزعة. یک آشام آب . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). و رجوع به مُزعة در تمام معانی شود.
مزعة. [ م َ ع َ ] (ع مص ) مزع . رجوع به مزع در تمام معانی شود. ◄ (اِ) مزه . (آنندراج ).
مزعه . [ م ُ ع َ ] (ع اِ) مِزعة. پاره ٔ گوشت . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (مهذب الاسماء). گوشت برکنده . گوشت پاره ای که بدان باز را خورش دهند. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ مِزْعَة. باقی مانده ٔ چرب . (منتهی الارب ) (آنندراج ). باقی مانده ٔ چربی . (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). پاره ای از پیه . ◄ مِزعة یک آشام آب . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). و رجوع به مِزعة شود.