مزرفن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مزرفن . [ م ُ زَ ف َ ] (ع ص ) نعت مفعولی از زَرفَن . (مأخوذ از کلمه ٔ زرفین فارسی به معنی رزه ٔ چفت در) ساخته شده همچو زنجیر. حلقه حلقه شده . (یادداشت مرحوم دهخدا) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) : مزرفن الصدغ مسبول ذوائبه لی منه وجدان ممدود و مقصور. احمدبن المنیربن مفلح طرابلسی . (از یادداشت مرحوم دهخدا).