مزدیسنی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مزدیسنی . [ م َ دَ ی َ ] (حامص مرکب ) به لغت زند خداپرستی . (ناظم الاطباء). ◄ (ص مرکب، اِ مرکب ) زردشتی . مزدیسنی و جمع آن مزدیسنان اسمی است که به زرتشتیان میدهیم . (یسنا ج ١ تألیف پورداود ص ٢٤). پرستنده ٔ مزدا. زردشتیان کلمه ٔ «مزدیسنا» را به صورت مزدیسنی نیز تلفظ کنند. (از حاشیه ٔ برهان ج ٤ ذیل مزدیسنا و مزدیسنی ). و رجوع به مزدیسنا شود.