مزده پرست
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مزده پرست . [م َ دَ / دِ پ َ رَ ] (نف مرکب ) پیرو آئین مزده . که مزده را پرستد. مزداپرست . زردشتی . ج، مزده پرستان : این کار اکنون موافق اخلاق تنفرآور است ولی برای شرقیان مزده پرست اهمیتی نداشت . (از ایران باستان ج ٣ ص ٢٠٦٥). رجوع به مزده و مزدا شود. از نوشته های پلوتارک معلوم است که او عقیده ٔ یکی از فرق مزده پرستان را توصیف کرده است . (ایران باستان ج ٢ ص ١٥٢٣).