مزدا

(مَ) (اِ.) دانای بی همتا، آفریدگار.<br>

(مَ) (اِ.) دانای بی همتا، آفریدگار.

مزدا. [ م َ ] (اِخ ) به لغت اوستا آفریدگار و خلاق عالم . (ناظم الاطباء) : ای مزدا به ما پناه نیرومند بخش . (گاتها سرودهای زردشت ص ٦). باشد که به خود ارزانی داریم و دریابیم ای مزداپناه دیرپایای ترا. (یسنا، بخش ٢ هات ٤١ قطعه ٔ ٤ ص ٤٢). مزداه . مزدااهورا. اهورمزدا. مزداه اهور. اهورمزداه . اهورامزدا.

اهورامزدا (متضاد: اهریمن) خدا

نام مردانه