مزحف

مزحف . [ م َ ح َ ] (ع اِ) جای غیژیدن مار. ج، مزاحف . (ناظم الاطباء) (از آنندراج ). ◄ جای افتادن قطره ٔ باران . ج، مزاحف . (ناظم الاطباء).

مزحف . [ م ُ ح ِ ] (ع ص ) شتر مانده شده . ◄ رجل ٌ مزحف ؛ صاحب شترمانده . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (آنندراج ).