مزجاجی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مزجاجی . [ ] (اِخ ) احمدبن علی مزجاجی، ملقب به شهاب الدین، کنیتش ابوالعباس، حنفی المذهب، از اکابر عرفا و صوفیه میباشد حدیث و کلام وفقه و اصول را از ابن البدیع و دیگر اجله فرا گرفت و کراماتی بدو منسوب دارند. در جمادی الاولی سال ٩٦٠ هَ . ق . در سن ٦٧ سالگی درگذشت . (از ریحانة الادب ).