مزاحم

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مزاحم . [ م ُح ِ ] (ع ص ) انبوهی کننده و تنگی کننده . (ناظم الاطباء). ◄ رنج رساننده و آزار دهنده و زحمت رساننده . معارض و مانع و بازدارنده . (ناظم الاطباء). - مزاحم شدن ؛ آزار رسانیدن و تصدیع دادن و زحمت دادن ؛ در تداول گفته می شود مزاحم نباشم .(یادداشت به خط مرحوم دهخدا).

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

سربار، سرخر، مانع، متعرض، مخل، مصدع، موی دماغ آزارنده، زحمت‌رسان بیگانه، غریبه، نامحرم