مرنده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرنده . [ م ِ رَ دَ / دِ ] (نف ) میرنده . رجوع به میرنده شود.
مرنده . [ م َ رَ دَ / دِ ] (اِ) کوزه ٔ آب . (لغت فرس اسدی ) (اوبهی ) : تشنه چون بود سنگدل دلبند خواست آب آن زمان به خنداخند داد در دست اومرنده ٔ آب خورد آب از مرنده او بشتاب . منجیک .