مرفوعة

مرفوعة. [ م َ ع َ ] (ع ص ) تأنیث مرفوع، که نعت مفعولی است از مصدر رفع. رجوع به مرفوع و رفع شود. - احادیث مرفوعة ؛ حدیثهای مرفوع، مرفوع از احادیث . رجوع به مرفوع و حدیث شود. ◄ بالا برده شده . بلند داشته و برداشته شده و برافراشته : فرش مرفوعة. (قرآن ٣٣/٥٦). فی صحف مکرمة. مرفوعة مطهرة. (قرآن ١٣/٨٠ و ١٤). فیها سرر مرفوعة. (قرآن ١٣/٨٨).