مرفود
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرفود. [ م َ ] (ع ص ) نعت مفعولی از رفد. عطا شده . داده شده : واتبعوا فی هذه لعنة و یوم القیامة بئس الرفد المرفود. (قرآن ٩٩/١١). رجوع به رفد شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرفود. [ م َ ] (ع ص ) نعت مفعولی از رفد. عطا شده . داده شده : واتبعوا فی هذه لعنة و یوم القیامة بئس الرفد المرفود. (قرآن ٩٩/١١). رجوع به رفد شود.