مرطبة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرطبة. [ م ُ طِ ب َ ] (ع ص ) تأنیث مرطِب که نعت فاعلی است از مصدر ارطاب . رجوع به ارطاب و مرطب شود. ◄ أرض مرطبة، زمین بسیارگیاه سبز. (از اقرب الموارد).
مرطبة. [ م َ طَ ب َ ] (ع ص ) چاه آب شیرین میان چاههای آب شور. (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ زمین گیاه سبزناک . (منتهی الارب ).
مرطبة. [ م ُ رَطْ طِ ب َ ] (ع ص ) تأنیث مرطِّب که نعت فاعلی است از ترطیب . رجوع به مرطب و ترطیب شود.